Kaplica w Markajmach

Markajmy to niewielka wieś założona na początku XIV w. Najstarsze wzmianki o niej pochodzą z 12 sierpnia 1308 r. i mówią o lokacji na prawie chełmińskim. Dawne nazwy wsi Markaymen, Markaym były pochodzenia pruskiego.

W XIX w. Markajmy zamieszkiwało wielu katolików, którzy musieli udawać się na mszę do pobliskiego Lidzbarka Warmińskiego. Aby ułatwić im życie, w 1854 r. wybudowano neobarokową kaplicę. Jest to skromna budowla na planie kwadratu. Nad wejściem znajdują się małe sterczyny i nisza z krucyfiksem. Kaplica przykryta jest prostym dwuspadowym dachem, a nad przednią fasadą umieszczono małą dzwonnicę. Po bokach widoczne są wąskie okna.

Samolubie – kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny

Wieś Samolubie została założona w latach 1333-1342 przez Henryka Lutra. W 1903 r. na terenie parafii w Samolubiu powstała kaplica katolicka pod wezwaniem św. Wojciecha, która została wybudowana w stylu neogotyckim, rozbudowano ją później do rozmiarów kościoła. Jest on zbudowany z cegły, na planie podłużnym z wyodrębnionym prezbiterium i dołączoną zakrystią. Nad frontową fasadą przysłoniętą chórem, wznosi się latarenka z dzwonem. Okna są łukowe, niektóre z witrażami.

Kapliczki warminskie / 2

Głotowo - Kalwaria Warmińska, cz.2

Głotowo - Kalwaria Warmińska, cz.1

Głotowo - Kalwaria Warmińska, zwana też Warmińską Jerozolimą. Wieś pomiędzy Dobrym Miastem a Łuktą. Przejeżdżam tą trasą dosyć często. Jesienią występuje tu moje piękno absolutne.
Szczególną atrakcją wsi jest malowniczy wąwóz (wykopany ręcznie), który wraz ze strumykiem, licznymi starymi drzewami oraz krzewami wiedzie do sanktuarium. Wśród tej przyrody ukryte są kapliczki drogi krzyżowej. Jak głosi legenda, woły ciągnące pług uklękły, gdy pewien rolnik znalazł ukryty niegdyś w ziemi Najświętszy Sakrament (w roku 1300 hostię ukryto przed najazdami Litwinów). Wiadomość o cudownym znalezieniu szybko rozeszła się wśród ludu, a kielich przeniesiono w procesji do kościoła w Dobrym Mieście. Tymczasem hostia wróciła do Głotowa na miejsce, gdzie była zakopana. Wobec woli bożej wzniesiono tu kościół, a wieś stała się miejscem pielgrzymkowym. To jedno z kilku warmińskich sanktuariów.

Kościoły w Jezioranach

Poewangelicki kościół pw. Błogosławionej Jadwigi (konsekrowany w 1887 r.) przy ul. Mickiewicza w Jezioranach. Poniżej brama cmentarza ewangelickiego składająca się z czterech filarów z resztkami żelaznych wierzei, który założono w tym samym czasie, co kościół.

Poniżej dawna kaplica filialna, obecnie kościół filialny pw. św. Krzyża przy ul. Kopernika. To budynek barokowy z drugiej połowy XVI w., restaurowany w 1766 r., odnowiony w 1927 r., remont kapitalny przeprowadzono w 1959 r. Przy szczycie wschodnim wieżyczka nakryta jest barokowym hełmem z chorągiewką, na której widnieją daty 1623 i 1927.

Gotycki kościół św. Bartłomieja z 1390 r. (według tradycji miał być ukończony w 1345 r., kiedy w dokumencie lokacyjnym uposażył go biskup Herman z Pragi) z wieżą dobudowaną w początkach XX wieku i cenną kołatką - jednym z rzadkich okazów sztuki odlewniczej. Wzniesiony jako trójnawowa hala bez chóru o czterech przęsłach, na planie zapożyczonym z kościoła św. Jana w Ornecie. Cegła ułożona według tzw. wątku polskiego z podmurówką z kamienia polnego. W 1912 r. kościół był poddany gruntownej renowacji, połączonej z rozbudową korpusu o dwa przęsła wschodnie, a wieża nadbudowana o dwie kondygnacje. Prezbiterium nie zostało wyodrębnione, ale dobudowano nową kruchtę i podwyższono wieżę. 
Obecnie jest to budowla halowa, trójnawowa, sześcioprzęsłowa (dwa przęsła pseudogotyckie), z piętrową zakrystią od strony północnej, kruchtą od strony południowej i kwadratową wieżą od strony zachodniej. W nawie głównej sklepienie gwiaździste, w nawie bocznej - sieciowe. Wieża z zegarem, czterokondygnacyjna z ostrołukowymi blendami. Portal ostrołukowy z profilowanymi ościeżami. W fasadzie kruchty znajduje się metalowa płaskorzeźba z popiersiem Matki Boskiej z Dzieciątkiem i napisem, odnoszącym się do pożaru z 1873 r. 
Wyposażenie kościoła w większości barokowe (niejednolite, mieszane, z XVIII i XIX w.). Ołtarz główny z warsztatu Jana Chryzostoma Schmidta z Reszla pochodzi z roku 1734 r., konsekrowany przez bp Adama Stanisława Grabowskiego 16 października 1752 r. Za: wikipedia.pl