Miejsca
Bałdy
Barcikowo
Barczewo
Barkweda
Bartąg
Biesowo
Biskupiec
Bisztynek
Braniewo
Brąswałd
Bukwałd
Butryny
Cerkiewnik
cmentarze
Czerwonka
Derc
Dębowo
Dobrąg
Dobre Miasto
Dorotowo
Dywity
Franknowo
Frączki
Frombork
Garzewo
Gietrzwałd
Głotowo
Gołogóra
Gryźliny
Jankowo
Jeziorany
Jonkowo
kaplice
kapliczki
Kielary
Kiersnowo
Kieźliny
Kiwity
Klebark Mały
Klebark Wielki
Klewki
kościoły
Kot
Kraszewo
Krekole
Krokowo
Kromerowo
Krosno
krzyże
Lidzbark Warmiński
Lubomino
Lutry
Łęgajny
Łomy
Łyna
Markajmy
Mazury
Miodówko
Mokiny
Naglady
Nowa Wieś
Nowe Kawkowo
Nowe Marcinkowo
Nowe Ramuki
Olsztyn
Orłowo
Orneta
Orzechowo
Pieniężno
Połapin
Prosity
Przykop
Pupki
Ramsowo
Reszel
Rogóż
Rokitnik
Różnowo
Różynka
Ruś
Rzeck
Samolubie
sanktuaria
Skajboty
Stary Dwór
Stawiguda
Stoczek
Stoczek Klasztorny
Sząbruk
Szczęsne
Szczytno
Świątki
Święta Lipka
Tolniki Wielkie
Tomaszkowo
Ustnik
Wadąg
Warmia
Wilczkowo
Wozławki
Wójtowo
Żegoty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Dywity. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Dywity. Pokaż wszystkie posty
Kościół w Dywitach
Kilka kilometrów dalej wkraczamy do Dywit, podolsztyńskiej gminny i spoglądamy na kościół. Pierwsza gotycka świątynia poświęcona św. Apostołom Szymonowi i Judzie Tadeuszowi została wzniesiona w wieku XIV i przyłączona do dekanatu dobromiejskiego. Wieża została wybudowana na przełomie XV i XVI w. W 1893 r. rozebrano kościół, pozostawiając wieżę. Nowy konsekrował 25 X 1897 r. biskup polowy Adolf Namszanowski. Jego budowniczym był ks. Józef Rapierski, który wyposażył także wnętrze. Neogotycki ołtarz, figury apostołów, konfesjonał i chór wykonały zakłady snycerskie z Królewca. Szkoła wrocławska wykonała witraże, a szkoła śląska obrazy drogi krzyżowej i obrazy bocznych ołtarzy. Projektantem był oczywiście Fritz Heitmann z Królewca, który projekyował wiele ceglanych kościołów na terenie diecezji warmińskiej i wykorzystywał elementy zaczerpnięte z architektury Prus Krzyżackich. Zobacz: Jonkowo – kościół pw. św. Jana Chrzciciela | Olsztyn – kościół pw. NSPJ. Cytując za Leksykonem Kultury WiM, jest to kościół orientowany, neogotycki, trójnawowy, halowy. Wzniesiono go z czerwonej cegły na rzucie prostokąta o wymiarach 40m x 17m. Po stronie wschodniej znajduje się prosto zamknięte prezbiterium, od zachodu do korpusu budowli przylega kwadratowa wieża o sześciu kondygnacjach. Jej dolne piętra ozdobione zostały blendami ostrołukowymi i bliźnimi półkolistymi wnękami oraz tynkowanym fryzem opaskowym. Całość nakryto dachem dwuspadowym ze szczytami schodkowymi i zwieńczono czterometrowym krzyżem oraz chorągiewką z kutego żelaza z datą 1894. Również korpus nawowy oraz prezbiterium ozdobiono licznymi blendami ostrołukowymi i bliźnimi półkolistymi, tynkowanymi wnękami, wklęsłymi fryzami i schodkowymi szczytami. Całość przykryto dwuspadowym dachem z dachówki. W nawie głównej zastosowano sklepienie gwiaździste, sześcioramienne, w nawach bocznych – krzyżowo-żebrowe.
Dywity, Warmia południowa. Nazwa wsi Dywity pochodzi od słowa Dywitzen, co w języku pruskiego plemienia Warmów oznacza Góra Boga. Wieś wzmiankowana w roku 1354, lokowana w 1366 r. i do roku 1772 r. należała do kapituły warmińskiej.
Powyżej nisza blendy i rzeźba Najświętszego Serca Pana Jezusa. Korpus kościoła bogaty jest w tynkowane wnęki oraz różnego rodzaju sterczyny.
W niszy plebanii kolejna rzeźba oraz kapliczka warmińska przy kościele.
Autor:
Zbyszek Kraśnicki
Lokalizacja:
Dywity, Polska
Kapliczka w Dywitach, droga do Różnowa
Kapliczka w Dywitach, droga do Brąswałdu
Kapliczka w Dywitach, vis a vis ośrodka kultury
Kapliczka w Dywitach, przy cmentarzu
Subskrybuj:
Posty (Atom)














